Friday, February 20, 2009


I been dumped by someone..dhil lang sa lalaking PT...:C(pkitang tao)

Unang hakbang nila ay paamuin ka
Bigay ng roses , chocolates at iba pa
Magbabait-baitan kapag kaharap ka

Plano kasi'y ligawan ka


Ka'y sarap pakinggan ng mga salita nila

Hindi mo alam palipad hangin lang pala
Tumalikod ka'y tinatawanan ka

Pakipot pa raw kahit halata na

Kukulitin ka hanggang masagot mo na
Susuyuin, susunduin, saan ka man magpunta
Ang bait nya, bulong mo pa
Di mo lang alam pa-epek lang pala


Tanong niya isang araw
O ano,sasagutin mo na ba ako? I
kaw naman na kinilig ng husto
ige na nga,
I LOVE YOU, too
Tumalon- talon pa ang loko YES! sigaw pa nito
Thank you, thank you
I will be faithful to you!

Sa umpisa para kayong iisa ng bituka

Holding hands while walking
Kissing sometimes, while talking
Akala ninyo wala ng ending
Pagsabihan mong wag magbisyo
Sagot nila Yes dear I promise to you


Kapag wala ka na, sabi nito;
Anong paki niya sawa ko ba siya
Goodboy siya, sabi ng mga friends niya
Loving and caring, add pa nila
Thank you, friends, sabi niya
Hayaan ninyo inom tayo mamaya.

Unti-unti nang naglaho Pagtittinginang akala;y di magbabago
Ano kaya ang dahilan Kung bakit kay daling nawala ang kabaitan
Di naglaon Naisipan mong putulin na lang ang relasyon
Masakit man sa'yo
Happy naman nag gago
At doon mo naisipan
Ang desiyon mo'y napakalaking katanghan
At iyong nalaman Lalaki¡ di mapapagkatiwalaan!




Friendster??

parang kahapon lang
sigurado sa nararamdaman
bat ngayon bigla na lng naguluhan?
akala ko'y nakausad
yun pala'y pbaliktad

bakit ngaun nag comment lang sa friendster
nawala na naman ang focus sa center
at ang masama pa viniew ko sya
at nagbalak na magcomment pa

anu to? bakit ako tumalon at nasiyahan
ngunit sa bandang huli'y naguluhan.
naisip na tama nga ba ang naramdaman
matapos sya masilyan sa larawan?

bakit hanggang ngayon maganda ka sa paningin
kahit na dapat di na napapansin
ano ba talaga ang dapat kong gawin?

kailangan ko na bang aminin
sa sarili na di ka kayang limutin
at tanggapin nalang na di ka muling mapapasaakin

bakit ba?? di na naman tlga ako umaasa
pero sa tuwing may nangyayaring ganto
parang kinukurot ang puso ko

ako'y natatanga sa sitwasyon
di alam kung anong dapat na reaksyon
papansisnin ba o kakalimutan nlng?
sasagot ba o blanko nalang?

kakalimutan ba o dedma nalang?
hahayaan ba o magpapatuloy nalang?
o sumabak muli upang masaktan?

matagal talaga ka ring iniyakan
nag isa sa kwarto at yakap ang unan
dinamdam ng mabuti ang sakit
dahil sa walang paalam na split

ang tagal na di nag paramdam
nag tetext pero hanggang hi lang
pag ako nama'y nag reply
ang sagot pa rin ay hi!

bakit pa?
di ba matagal ng wala?
anim na buwang pagluha
di pa ba sapat upang ika'y sumaya?

di na talaga ako nag susulat ng tula
pero sa sobrang kalungkuta'y biglang nag simula
senyales ba to ng pagiging broken?
oh talagang ako'y sadyang papansen?

dapat di na ko apektado
sa mga pag paparamdam mo
ngunit pag mamahal sayo'y di mawala
kaya ang tulang ito'y aking sinadya




















my life is not ordinary,
it's not complimentary,
i hate my life in short,
it seems like people you care for me,
love me,
are far away from me,
and those people that hate me,
want to kill me,
they're half an inch away from me,
my life on this cruel world,
is just a "life"
nothing special,
nothing at all,
no color,
no happiness,
livin' in this life without anything,
without love,
without smile,
can you blame me if i want to die?
can you blame me if i want to end this life?
no one cares,
why should i,
hope they're happy now that i'm gone